Pascalowska: Wiekuista cisza tych nieskończonych przestrzeni
Dzisiejszy człowiek, mimo iż zyskuje coraz większą świadomość prawrządzących wszechświatem, wciąż, z mniej lub bardziej przemyślanych powodów,poddaje się wkodowanemu w geny przekonaniu o istnieniu wyższych,nadprzyrodzonych sił. Ludzka natura pozwala, by mimo braku dowodów, można byłozwyczajnie chcieć wierzyć, i poprzez owo chcenie, naprawdę odczuwać jakąśwyższą, duchową więź z Bogiem. Tak jednak jak ja chciałbym by czytającej mojesłowa osobie, towarzyszyła w tej niewdzięcznej czynności melodia, którą słyszęspoglądając w piękno znaczących niebo gwiazd Drogi Mlecznej, co zweryfikuje naniekorzyść moich chęci natura, tak chciałbym również by zweryfikowała ona wkażdym z ludzi hamującą jego rozwój wiarę, przynajmniej tę w najprostszejformie, przyjmowaną na słowo, zanieczyszczoną domieszkami pozbawionej dobra,właściwej wszelkim świętym księgom, pseudo-moralności.